Przewodnik geologiczny po wschodnich Karpatach fliszowych - książka wyd. 1973

Opis

plus mapy Wschodnia część zewnętrznego łuku Karpat fliszowych, położona na terenie Polski, Słowacji, Ukrainy i Rumunii. Najwyższym szczytem jest Howerla (2061 m n.p.m.) w Czarnohorze. Wyższe partie gór w plejstocenie uległy lokalnemu zlodowaceniu. Zewnętrzne Karpaty Wschodnie są przedłużeniem Zewnętrznych Karpat Zachodnich. Jedną z różnic między tymi częściami łuku Karpat jest to, że we wschodniej części brak zrównanego pogórza – jego przedłużeniem są Góry Sanocko-Turczańskie, a następnie Beskidy Brzeżne, które zwężają się i zanikają. W południowo-wschodniej części tej jednostki ruchy górotwórcze objęły też podkarpackie serie młodszych (neogeńskich) skał. Tak powstałe góry określa się mianem Subkarpat i podobną jednostkę wyróżnia się w Karpatach Południowych. Przewodnik daje czytelnikowi możliwość samodzielnego zapoznania się w terenie w wybranymi przekrojami serii skał osadowych, z których zbudowane się Karpaty fliszowe, pozwala obserwować związki istniejące między budową geologiczną a rzeźbą terenu. W opisanych odsłonięciach skał obserwować można zachowane ślady życia dawnych organizmów oraz odtwarzać mechanizm zjawisk sedymentacyjnych, które towarzyszyły osadzaniu się materiału ma dnie tajemniczego oceanu Tetydy. ! Uwagi: Brzegi stron lekko zakurzone, oprawa wytarta i zabrudzona, naddarta na krawędziach. Do książki dołączone są mapy.